کلبه تنهايي
به سراغ من اگر مياييدنرم واهسته بياييد. مباداکه ترك بردارد, چینی نازک تنهايي من
سلام به همه’ دوستان عزیزم که از وبلاگم دیدن میکنید و با نظراتتون منو همراهی میکنید شعری که براتون در این پست میذارم یکی از شعرهای نسبتا قدیمیه که برای عید نوروز خونده شده و من ازش خیلی خوشم میاد شاید خیلی از شما عزیزان هم شنیده باشید آمده از ره فصل زیبای بهار نوبهاران رنگ سبز بر سبزه زار ای که نوروزی رسید از آسمان از سفر آمد پرستو نغمه خوان باز شد چشم بنفشه بر بهار در دو نیلی در کنار چشمه زار بخت اگر خواب است بیدارش کنید عاشقانه باز بیدارش کنید آمده نوروز در ایران زمین خاک ما شد رشک فردوس برین بوی نارنج و ترنج و عطر بید میتوان از تربت حافظ شنید باز شد چشم بهاران بر حذر شد صدفها خانه’ در و گوهر دشت ارژنگ باز هم بیدار شد از شقایق دامنش گلنار شد قاصدک آمد که مهمان آمده بوی نرگس های ایران آمده خاک من ای قبله گاه عاشقان نو بهارانت همیشه جاودان رودهایت پرخروش و بیقرار کوه هایت سر بلندو استوار بند بند ما همه از خاک تو تارو پود ما ز خاک پاک تو آمده نوروز بر ایران زمین خاک ما شد رشک فردوس برین بوی نارنج و ترنج و عطر بید میتوان از تربت حافظ شنید خون پاک عاشقی در جان ماست ریشه’این عشق در ایران ماست هموطن نوروز تو پیروز باد ای وطن هر روز تو نو روز باد شد سراسر خاک ایران لاله زار چون فلک از باد نوروزی جهان باز کرده چرخی از گل ارغوان آسمان برداشت زیر ابروی عشق پر شده دنیا ز عطر و بوی عشق بخت اگر خواب است بیدارش کنید عاشقانه باز بیدارش کنید عاشقانه باز بیدارش کنید نو بهاران خنده زد بر کوهسار گونه زارم شد کنار چشمه زار قطره’شبنم به برگ گل چکید شانه زد بعد بهاران زلف بید دامن ایران زگل سر شار شد ای عزیزان موقع دیدار شد بعد از این هر روز بهتر روز ما جاودانه تا ابد نو روز ما آمده نو روز در ایران زمین خاک ما شد رشک فردوس برین بوی نارنج و ترنج و عطر بید میتوان از تربت حافظ شنید خون پاک عاشقی در جان ماست ریشه’این عشق در ایران ماست هموطن نوروز تو پیروز باد ای وطن هر روز تو نو روز باد دهقان فداکارپيرشده، چوپان دروغگو عزيزشده، شنگول و منگول گرگ شدن، کوکب حوصلهء مهمون رو نداره، کبرا تصميم گرفته دماغشو عمل کنه، روبا و کلاغ دستشون توي يک کاسه است، حسنک گوسفنداشو ول کرده وتوي يک شرکت آبدارچي شده، آرش کمانگيرمعتاد شده، شيرين،خسرو و فرهادو پيچونده و با دوست پسرش رفته اسکي، رستم و اسفندياراسباشونو فروختن و باموتور ميرن کيف قاپي! راستي سر ما ايرانيها چه آمده!!!!!!!!!!!؟ کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه ی فردا نبود کاش بودی تا برای قلب من زندگی این گونه بی معنا نبود کاش بودی تا دو دست عاشقم غافل از لمس گل مينا نبود کاش بودی تا زمستان دلم این چنین پر سوزپر سرما نبود کاش بودی تا لبان سرد من بی خبر از موج و از دریا نبود کاش بودی تا فقط باور کنی بعد تو این زندگی زیبا نبود 
هموطن آمد دوباره نو بهار
دوست دلت هميشه زندان من است
آتشكده عشق تو از آن من است
آن روز كه لحظه وداع من و توست
آن شوم ترين لحظه پايان من است
وقتی از غربت ایام دلم می گیرد
مرغ امید من از شدت غم می میرد
دل به رویای خوش خاطره ها می بندم
باز هم خاطره ها دست مرا می گیرد
عمريست زمانه درعذاب من وتوست
گرماي زمين ازالتهاب من و توست
آن قصه كه كهنه گي نداردهرگز
سوگند به عشق: انتخاب من و توست
چترم باز باشد يا بسته فرقي نمي کند
بي توآسمان دلم هميشه ابريست
در حضور خارها هم مي شود يك ياس بود
در هياهوي مترسك ها پر از احساس بود
ميشود حتي براي ديدن پروانه ها
شيشه هاي مات يك متروكه را الماس بود
دست در دست پرنده بال در بال نسيم
ساقه هاي هرز اين بيشه ها را داس بود
كاش مي شد حرفي از "كاش مي شد"هم نبود
هرچه بود احساس بود
عشق بود
ياس بود
به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد
عجب از محبت من که در او اثر ندارد
غلط است آن که گوید دل به دل راه دارد
دل من ز غصه خون شد، دل او خبر ندارد
دلم رفت و دگر جاني نمانده
به ابر ديده باراني نمانده
ببين اين حال و احوال خرابم
بجز درد و پريشاني نمانده
گریه کردم مثل ابرا بی تو مادر
شد دل من جای غمها بی تو مادر
رسول خدا گفت بهشت زیر پای توست بخواب مادر
برای همیشه قلبم فقط جای توست بخواب مادر
رفتی من تنها ماندم
با غصه و غمها ماندم
گر که ترا آزردم من
مادر
حلالم کن
بعد از تو من بی پناهم
ای که بودی تکیه گاهم
خیزو بنگر اشک وآهم
مادر
حلالم کن
نمی دانم چه کردی با دل من
که این دل بی قرار بی قرار است
نمی دانم چه گفتی با نگاهت
که چشمانم چنین در انتظار است
فقط یک لحظه جانا در برم باش
که با تو چهار فصلم ،بهار است
به وقت دیدن آن روی ماهت
تپش های دل من بی شمار است
برای من فقط یک لحظه زیباست
و آن هم لحظه دیدار یار است
گر چه با تردید و ترس، همراست
ولی هما نند بهار است
ba tashakore besiya az doste khobam
فریبا
ke be man komake faravani kard baraye in postam
فریبا
thanks
اهل کاشانم من
پیشه ام نقاشی است
گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ
می فروشم به شما
تا به آواز شقایق که در آن زندانی است
دل تنهایی تان تازه شود
یاد سهراب بخیر . . .
